جشنواره فرهنگی هنری سنگسری ها (18-19 تیرماه 1389 ییلاق گل زرد- پلور)

 

سنگسری ها شاخص ترین کوچندگان دامنه های البرز هستند.استانهای سمنان ، تهران و مازندران در دوره ییلاقی و استانهای سمنان ، خراسان و مرکزی در دوره قشلاقی قلمرو این عشایر را تشکیل می دهند. آنها طولانی ترین مسیر کوچ را طی می کنند به طوریکه فاصله ی دورترین نقطه ی ییلاقی و قشلاقی آنان به بیش از ۱۵۰۰ کیلومتر می رسد .

سیاه چادر های عشایر سنگسری که "گوت" نام دارد منحصر به فرد هستند و در مقایسه با دیگر عشایر ایران بزرگ و زیبا است و تقسیمات داخلی آن همسان معماری ایرانی است.پلاس سنگسری کف آن را مفروش و دیوارهای نقش دار فضای داخل چادر را به محل میهمانان، خانواده و آشپزخانه تقکیک می نمایند. دست بافته ها و آویزه های بسیاری که دارای نقش و رنگ هستند در داخل چادر کاربرد دارند.

کودکان سنگسری هنگامیکه مادرانشان تنور درست می کردند با گل مجسمه تولید می کردند. در کنار بازی در طبیعت و حاشیه رودخانه با استفاده از سنگ و ماسه سازه های کوچکی را می ساختند و به آن "توستوسو" می نامیدند.

سنگسری ها به دلیل نزدیکی به پایتخت فرهنگشان رو به فراموشی است.در گذر زمان نسل جدید عشایر سنگسر در عرصه های مختلفی همچون نقاشی، موسیقی ، مجسمه سازی، هنرهای محیطی، عکاسی و فیلم روی آورده اند.

در این جشنواره آثار هنری کهن و نو سنگسری ها در کنار هم و در محیط طبیعی ارائه خواهد شد. آویزه هایی که رنگی غنی دارند در چادرهای ییلاق آویخه می شوند هنرهای محیطی و اجرا در حاشیه رودخانه اجرا خواهند شد.

شرکت کنندگان در جشنواره میهمانان خود را با فراورده های شیری و غذا های مقوی سنگسری پذیرائی می کنند. مهم ترین آن "آرشه" است که در هیچ جای جهان نمونه مشابه آن دیده نشده است.تهیه آرشه کار بسیار ظریف و مستلزم وقت است و حساسی است.آرشه تفت دادن نوعی پنیر است که بسیار مقوی است و نگهداری آن نیازی به یخچال ندارد.مشتقات آن نیز مصرف دارویی دارد.  کافیست بدانیم که سنگسرس ها از فراورده های شیری نوعی شیرینی به نام "چیکو" تولید می نمایند.

صید ماهی به روش سنگسری بسیار بدوی و بدون غلاب بوده است.آنها مسیر رودخانه را منحرف و پس از پائین رفتن آب در گردآب ها ماهی ها را با دست شکار می کردند.

غذای گرم سنگسری در روز 18 تیر "دیگی" خواهد بود.طبخ این غذا وقت کمی نیاز دارد ولی تجربه و دقت عمل ضروری است."دیگی"غذایی بوده است که چوپان ها شب پس از افروختن آتش، برنج و گوشت را در دیگ مسی در دار قرار داده، به مقدار لازم آب به آن اضافه می کردند و سپس آن را در دل ذغال و خاکستر باقیمانده از آتش دفن می کردند. آنچه که باید با دقت محاسبه شود میزان حرارت، میزان آب و زمان می باشد. چوپان سنگسری در سپیده دم پس از صرف چنین غذایی گوسفندان را به چراگاه می برد. در روز 18 تیر  در کنار افراد با تجربه مسابقه رقابتی برای گروه های جوان زیر سی سال برگزار خواهد شد.

در محل تعیین شده گروه های جوان بدون کمک افراد با تجربه توانائی خود را برای طبخ "دیگی" نشان خواهند داد و بهترین های این عرصه تشویق خواهند شد.

کلیه وسایل و مواد پذیرایی توسط شرکت کنندگان تامین خواهد شد.

در این جشنواره همچنین توانایی تکلم گویش سنگسری به صورت رقابتی مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.این بخش ویژه کودکانی است که در شهر های بزرگ زندگی می کنند و یا همسرانی که با سنگسزی ها وصلت کرده اند.گویش عشایر سنگسری قدیمی ترین و اصیل ترین کلمات و اصطلاحات زبان فارسی قدیم را شامل می شوند. از وبژگی های مهم گویش سنگسری دستور زبان کلاسیک و قابل تجزیه و ترکیب آن و به کار بردن ضمایر متفاوت برای مذکر و مونث است . افعال زبان سنگسری نیز در نوع خود کم نظیر است .

علاقمندانی که تمایل دارند در این بخش ثبت نام نمایند با دبیرخانه این جشنواره تماس گرفته و ثبت نام نمایند.

amin.salmanian@hotmail.com

امین سلمانیان    ۰۹۱۲۴۰۳۸۳۹۴  

محمود نادعلیان 09125571141

پی نوشت : به عنوان یک سنگسری از بانی این جشنواره جناب آقای دکتر نادعلیان هنرمند نامدار کشورمون  تشکر می کنم. امیدوارم این جشنواره به خوبی برگزار بشه.

 

/ 4 نظر / 41 بازدید
ستار

با اجازه این مطلب رو من هم تو بلاگفا منتشر میکنم

ستار

خود شما هم تشریف میبرید ؟

ستار

این صفحه را در بالاترین لینک کردم http://www.sangesarnews.com/?p=160 http://www.balatarin.com/permlink/2010/7/14/2121127

شایان نجاتی

درود بر شما با ترانه خواب 2 بروزم منتظر حضور مهربان و قدمهای پر مهرتان هستم تا سلامی دیگر بدرود