در فراق كيانوش

          

با سلام، چند سال پيش وقتي به كيانوش پيشنهاد كردم كه وبلاگ نويسي رو شروع كنه و با علاقه‌اي كه از خودش نشون داد اين وبلاگ شكل گرفت. هيچ وقت فكر نمي‌كردم يه روزي مجبور بشم درباره كسي بنويسم كه تمام انشاهاي دوران زندگيمو نوشت و من چقدر به نمره‌هاي بيستي كه بابت اونا ‌گرفتم افتخار مي‌كردم. 64 روز از مرگ كيانوش مي‌گذره و من مثل خيليهاي ديگه هنوز باورم نميشه ديگه كيانوش نيست تا براي ما شعر بخونه، نقد بنويسه، نامه‌نگاري كنه و دردهاي شهر سنگسر رو فرياد بكشه ...

لازم مي‌دونم توضيح بدم:

1-   بنا به پيگيري كه دوستان كيانوش در اين مدت كردند مبني بر اينكه چراغ كيانوش در اينجا نبايد خاموش بمونه و پس از پيگيري نسبتا زياد هفته پيش پسورد وبلاگ رو از پرشين بلاگ گرفتم.

2-   تصميم دارم از طریق این وبلاگ (در آینده نزدیک از طریق یک سایت اختصاصی) درباره كيانوش و آثارش و فعاليتهايي كه قراره براي بزرگداشت و ادامه راهش انجام بشه اطلاع ‌رسانی انجام بدم. 

۳-  از همه دوستداران كيانوش مي‌خوام منو در اين راه راهنمايي و كمك كنند. 

                                                 

/ 3 نظر / 5 بازدید
شایان نجاتی

سلام واقعا دست شما درد نکنه که به اينجا جانی تازه بخشيديد............. ما برای ادامه راه کیانوش آماده ایم و هر کمکی که از دستون بر بیاید حتما با جان و دل انجام خواهیم داد........................ راستی لینک وبلاگ نسیم سنگسر در لینک باکس اختصاصی شعر و احساس قرار گرفت..... تا سلامی دیگر بدرود

فاطمه از آلمان

درود بر شما. آنقدر از رفتن کيانوش يکه خورده ام که هنوز نبودنش را باور ندارم.......او گفته بود :تابستان که به ايران می آيی به من خبر بده .افسوس وقتی آمدم خبر ناگوار رفتنش را شنيدم و با يک دنيا دلتنگی باز به ديار غربت باز گشتم........از حضور شما در اينحا ممنونم ........

يک دوست

از اينکه اينجا دوباره رونق گرفته خيلی خوشحال شدم. اميدوارم همه ما بتونيم راه کيانوش عزيز رو ادامه بديم.